Ο επονομαζόμενος «Βωμός του Λυκούργου»

Στη δεξιά / δυτική όχθη του Ευρώτα, περί τα 100 μέτρα νοτιοανατολικά από τη σύγχρονη γέφυρα του ποταμού, αποκαλύφθηκε, κατά τις ανασκαφικές έρευνες της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής το έτος 1906, μνημειακό οικοδόμημα, το οποίο ταυτίστηκε με επιφύλαξη με τον αναφερόμενο από τον Παυσανία βωμό του Λυκούργου [Παυσ.  ΙΙΙ,  16,  6].

Το οικοδόμημα, μήκους 23,60 μ. και πλάτους 6,60 μ., έχει θεμελίωση κατασκευασμένη από τέσσερις σειρές αδρά δουλεμένων και ελαφρά ακανόνιστων λιθοπλίνθων, η οποία σήμερα δεν είναι στο μεγαλύτερο μέρος της ορατή. Πάνω στη θεμελίωση αυτή, είχε τοποθετηθεί περιμετρικά μία σειρά από μεγάλες επεξεργασμένες λιθοπλίνθους, ενώ στο εσωτερικό υπήρχε γέμισμα από μικρούς αργούς λίθους. Στο εσωτερικό του κτηρίου διακρίνονται σήμερα δύο ενδιάμεσα χωρίσματα. Το δυτικότερο από αυτά, το οποίο είχε κατασκευαστεί σε απόσταση 6 μ. από τον εξωτερικό, δυτικό τοίχο του κτηρίου, θεωρήθηκε από τον ανασκαφέα ότι ανήκει στην αρχική οικοδομική φάση, ενώ το ανατολικό θεωρήθηκε μεταγενέστερη επέμβαση. Κλίμακα στη στενή, δυτική πλευρά, η οποία οδηγούσε από το έδαφος στο ανώτερο επίπεδο του κτηρίου, είναι μεταγενέστερη προσθήκη, όταν για κάποιο λόγο άλλαξε η στάθμη του εδάφους. Το ανατολικό τμήμα του οικοδομήματος έχει καταστραφεί εν μέρει από αυλάκι μύλου του 19ου αιώνα.

Το οικοδόμημα, το οποίο χρονολογείται κατά πάσα πιθανότητα στο 2ο αι. π. Χ., ερμηνεύτηκε από τον ανασκαφέα ως βωμός, λόγω της έλλειψης ιχνών ανωδομής και ταυτίστηκε με επιφύλαξη με το βωμό του Λυκούργου. Η νεότερη έρευνα θεωρεί το οικοδόμημα, ναό λόγω της αρχιτεκτονικής του κάτοψης, των διαστάσεων αλλά και του προσανατολισμού του. Μια τελευταία άποψη ταυτίζει το οικοδόμημα με λέσχη, έναν ιδιότυπο τύπο κτηρίων της αρχαιότητας.

Κατά το έτος 2006 πραγματοποιήθηκαν μικρές εργασίες ώστε να καταστεί επισκέψιμο.

Developed in conjunction with Ext-Joom.com

Terms Of Use   Sitemap