Αρχαϊκό ιερό (πρώην ιδιοκτησία Σταυροπούλου)

Στις ανατολικές υπώρειες του συγκροτήματος των λόφων στο οποίο ανήκει και ο λόφος της ακρόπολης της Σπάρτης, δεξιά στον εισερχόμενο από το βορρά στη σύγχρονη πόλη, βρίσκεται το απαλλοτριωμένο οικόπεδο πρώην ιδιοκτησίας Σταυροπούλου όπου έχουν αποκαλυφθεί λείψανα επιμήκους ναϊκού οικοδομήματος.

Ο ανατολικός και τμήμα του νότιου τοίχου του κτηρίου σώζουν στο εξωτερικό μέτωπο λέσβια τοιχοποιία από γκρίζο μάρμαρο, ενώ το εσωτερικό τους μέτωπο είναι κατασκευασμένο από μικρότερους αργούς λίθους. Ανάμεσα στις δυο παρειές διακρίνεται γέμισμα από ακόμα μικρότερες πέτρες. Τα τμήματα των τοίχων αυτών μπορούν να χρονολογηθούν στα τέλη του 6ου ή στις αρχές του 5ου αι. π. Χ. Οι υπόλοιπες πλευρές του κτηρίου έχουν υποστεί διαρκείς μετασκευές και επισκευές, που μπορούν να χρονολογηθούν μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια, και είναι κτισμένες με αργούς λίθους, κεραμίδια, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει χρησιμοποιηθεί κονίαμα για συνδετικό υλικό. Οι μεταγενέστερες επεμβάσεις κάνουν δύσκολη την εξακρίβωση του μήκους του αρχικού οικοδομήματος, ενώ το πλάτος του φαίνεται ότι ήταν 5,15 μ. Πρέπει όμως να υποθέσουμε ότι ο μακρός άξονας ανατολής – δύσης θα ήταν τονισμένος σε σχέση με εκείνον της πρόσοψης, όπως συνηθίζεται στα αρχαϊκά χρόνια. Σύμφωνα με τον ανασκαφέα Α. Δεληβορριά, το αρχικό κτήριο φαίνεται ότι είχε είσοδο στη νότια πλευρά όπως υποδεικνύει το θυραίο άνοιγμα πλάτους 1,38 μ. που αποκαλύφθηκε φραγμένο με πρόχειρη λιθοδομή κατά τα μεταγενέστερα χρόνια. 

Η ανασκαφική έρευνα στο εσωτερικό του κτηρίου έδειξε την ύπαρξη ενδιάμεσων χωρισμάτων που δεν ανήκαν στην αρχική φάση της κατασκευής του, αλλά στις μεταγενέστερες τροποποιήσεις του. Σε ένα από αυτά σώζεται σήμερα θυραίο άνοιγμα. Κατά τις μετασκευές αυτές που πρέπει να χρονολογηθούν στα ρωμαϊκά χρόνια, το δυτικό τμήμα του κτηρίου, αν θεωρήσουμε ότι αυτό ανήκε στον αρχικό ναό, διαμορφώθηκε σε οικοδόμημα με μεγαλύτερο πλάτος, ενώ ο νότιος τοίχος του κτηρίου αποτέλεσε τη συνέχεια του αναλήμματος – ορίου οδού, η συνέχεια της οποίας αποκαλύφθηκε κατά τη σωστική ανασκαφή του όμορου προς ανατολάς οικοπέδου. Στον υπόλοιπο ανασκαμμένο χώρο σώζονται σήμερα τμήματα μεταγενέστερων τοίχων.

Οι διαστάσεις του μνημείου και η μακρόχρονη και συνεχής χρήση του, όπως φάνηκε από τα ευρήματα της ανασκαφής, υποδηλώνουν ένα σημαντικό χώρο λατρείας της αρχαίας Σπάρτης που παραμένει ακόμα ανώνυμος και δεν μπορεί προς το παρόν να ταυτιστεί με κάποιο από τα ιερά που αναφέρει ο Παυσανίας κατά την περιήγησή του στην περιοχή αυτή της ρωμαϊκής πόλης. 

Κατά τη διάρκεια των εργασιών που πραγματοποιήθηκαν το 2006 έγινε καθαρισμός των αρχιτεκτονικών λειψάνων και του περιβάλλοντος χώρου, προκειμένου το μνημείο να καταστεί επισκέψιμο. Παράλληλα συντηρήθηκαν τα τμήματα των τοίχων του ιερού που είχαν υποστεί φθορές από την εποχή της ανασκαφής.

Developed in conjunction with Ext-Joom.com

Terms Of Use   Sitemap